14 lipca 2010
Miasto Hue (Huế) leży prawie dokładnie w centrum Wietnamu: w linii prostej jest oddalone od Hà Nội o 540 km i o 650 km od Hồ Chí Minh. Rozłożone jest w pagórkowatym krajobrazie po obu stronach Rzeki Perfumowej (albo: Aromatycznej).

Wietnam | Hue - dawne miasto cesarskie (by dalbera)
Perfumowa Rzeka
Rzeka Perfumowa (Hương Giang albo Sông Hương) ma swoje źródła w Laosie i płynie przez góry Trường Sơn. Po około 80 km wpada do Morza Południowochińskiego 20 km na północny-wschód od Huế. Znajduje się tam piękna piaszczysta plaża, rzadko jeszcze odwiedzana przez zagranicznych turystów.
Miasto Hue i jego mieszkańcy
Hue (Huế) liczy ok. 350 000 mieszkańców, jest znaczącym miastem portowym nad Morzem Południowochińskim, a także ważnym centrum gospodarczym i kulturalnym Wietnamu.

Wietnam | Barka na Rzece Perfumowej (by dalbera)
Klimat
Panuje tu wilgotny klimat tropikalny. W porze suchej (marzec-sierpień) temperatura powietrza wynosi 35-40°C, w porze deszczowej natomiast tylko 20°C. Roczna suma opadów, to przeciętnie 3031 mm.
Historia Hue
Powstanie i historia miasta Hue (Huế) jest nierozerwalnie związana z dynastią Nguyễn. Założycielom miasta udało się, po raz pierwszy w historii, zjednoczyć Wietnam od Rzeki Czerwonej na północy, aż do Delty Mekongu na południu.

Wietnam | Grobowiec jednego z cesarzy dynastii Nguyễn (by daenyo)
Pod koniec XVI wieku dwa potężne rody Trịnh i Nguyễn podzieliły kraj na strefy swoich wpływów. Rodzina Trịnh umacniała panowanie na północy ówczesnego Đại Việt, ród Nguyễn rozszerzał zaś obszar swej potęgi w XVII i XVIII wieku coraz dalej na południe, aż do Zatoki Syjamskiej. W roku 1687 Nguyễn przenieśli swoją stolicę do miasta Phú Xuân, dzisiejszego Huế, które było bezpieczne od ataków rywalizujących z nimi Trịnh.
W 1771 r. doszło ogólnokrajowego powstania przeciwko władzy feudalnej, na którego czele stanęło trzech braci z miejscowości Tây Sơn. W krótkim czasie bracia Tây Sơn opanowali cały kraj. W 1775 r. zajęli Phú Xuân i urządzili tam swoją siedzibę. Zgładzili całą panującą rodzinę Nguyễn. Tylko 15-letniemu księciu Nguyễn Phúc Ánh udało się uciec do Syjamu.
Po latach książę Nguyễn Phúc Ánh zebrał siły na południu kraju i odrzucił braci Tây Sơn. Po zajęciu Thăng Long (dzisiaj Hà Nội) ogłosił się w roku 1802 królem Wietnamu. Nguyễn byli pierwszą i jedyną dynastią wietnamską, której władcy nazywali siebie cesarzami. Do roku 1945 rządziło krajem 13 cesarzy z dynastii Nguyễn. Dziś w Hue możemy zwiedzać ich grobowce.

Wietnam | Nocne targowisko w Hue (by ketaiblogger)
Nguyễn Phúc Ánh panował od 1802 r. aż do śmierci w 1820 r. i jako cesarz przyjął imię Gia Long. W 1802 r. przeniósł stolicę z Thăng Long do siedziby swoich przodków Phú Xuân, którą odtąd nazwał Huế (Piękna).
Również nazwa Việt Nam powstała z inicjatywy Gia Long: prosił on chińskiego cesarza Jiāqìng o zgodę na zmianę nazwy kraju z Đại Việt na Nam Việt. Ten zestawił dwie sylaby na Việt Nam, aby uniknąć skojarzenia z nazwą starego królestwa Nam Việt pod panowaniem Triệu Đà (Zhào Tuó).
Na północnym brzegu rzeki Hương Giang (Perfumowej albo Aromatycznej), z zachowaniem wskazówek geomancji, Cesarz Gia Long wybrał powierzchnię pod budowę swojego królewskiego miasta. Dla narodu wietnamskiego, który ledwie co przeszedł przez zawieruchę wojenną, oznaczało to dalsze ofiary podczas przymusowej ciężkiej pracy na ogromnej budowie.

Wietnam | Ulice Hue (by dalbera)






